bąbel ze świądem

bąbel pokrzywkowy (urtica) – wykwit wystający ponad powierzchnię
skóry, barwy porcelanowobiałej lub różowej, szybko powstający i ustępujący bez pozostawienia śladu

blizna (cicatrix) – wytwór tkanki włóknistej w miejscu ubytku skóry
właściwej

brodawka (papilla) – twór anatomiczny, mała wyniosłość błony śluzowej, skóry lub wpuklenie zewnętrznej warstwy skóry właściwej w naskórek; verruca – twór głównie patologiczny, grudka naskórkowa różnego kształtu i pochodzenia

czyrak (furunculus) – ropna zmiana skórna, umiejscowiona w gruczołach potowych lub mieszkach włosowych

grudka (papula) – wykwit wyniosły ponad poziom skóry, o wzmożonej
konsystencji, ustępujący bez pozostawienia śladu

guz (tumor) – wykwit wyniosły poza powierzchnię skóry, dotyczy zmian w skórze właściwej, może sięgać głębszych narządów, np. guz zapalny, nowotworowy, ustępuje, pozostawiając blizny

guzek (tuberculum, nodulus) – spoisty wykwit mniejszy od guza

krosta (pustula) – pęcherzyk wypełniony treścią ropną

łuska (squama) – złuszczająca się warstwa rogowa naskórka, rybia łuska
– zmiany skórne o metalicznie błyszczącym wyglądzie

modzel (callus) – ograniczone zgrubienie warstwy rogowatej skóry, pojawiające się często na podeszwach stóp po spłaszczeniu poprzecznego łuku stopy i działaniu stałego ucisku obuwia na stopę; może występować po długotrwałym drażnieniu mechanicznym na dłoniach

naczyniak (angioma) – rozszerzenia naczyń krwionośnych pod postacią małych, jasnoczerwonych zmian lub głębiej położonych, purpurowych zmian naczyniowych.

nadżerka (erosio) – owalny lub okrągły ubytek naskórka w wyniku jego
zniszczenia

nagniotek (clavus) – odcisk, rodzaj modzela, zgrubienie skóry mające
w swym środku rdzeń grubiejący dośrodkowo i powodujący ostry ból pod uciskiem, umiejscowiony na stopach

obrzęk (oedema) – nagromadzenie się nadmiernej ilości wody w tkankach i jamach ciała wskutek ogólnoustrojowego zaburzenia gospodarki wodnej i białkowej lub miejscowych zmian zakłócających wymianę wody między układem krwionośnym a tkankami

opryszczka (herpes, hydroa) – pojawienie się wiązki pęcherzyków na obrzękniętej i zaczerwienionej podstawie zwykle pod nosem lub na wardze

ostuda (chloasma) – plamiste przebarwienia (brązowe) na twarzy u kobiet ciężarnych lub zażywających środki antykoncepcyjne, albo w następstwie zaburzeń wewnątrzwydzielniczych, a także czasami wywołane przez kosmetyki

otarcie naskórka (excoriatio) – uszkodzenie naskórka na skutek siły
działającej stycznie do powierzchni skóry; odsłonięte zostają brodawki skóry właściwej

owrzodzenie (exulceratio) – ubytek tkanki w następstwie jej martwicy
lub rozpadu, zwykle dotyczy skóry lub błon śluzowych

pęcherz (bulla) – wykwit o cechach pęcherzyka i średnicy większej niż
0,5 cm

pęcherzyk (alveolus, folliculus) – wykwit wypukły, z płynną zawartością
pod naskórkiem, ustępujący bez blizny

pęknięcie (rhagades) i rozpadlina (rhagas) – linijne ubytki dotyczące
warstw głębszych skóry właściwej

plama (macula) – wykwit płaski, niewyczuwalny przy dotyku, o różnym
zabarwieniu, różniący się od skóry otaczającej wyłącznie zabarwieniem, powstający na skutek np. rozszerzonych naczyń krwionośnych skóry (stan zapalny), zwiększonej ilości barwnika (hemoglobina, melanina, substancje zewnątrzpochodne) lub braku barwnika (bielactwo)

podbiegnięcie krwawe (siniak) (suffusio sanguinis, suggillatio) – plama na skórze po urazie tkanek miękkich, pochodząca z wylewającej się krwi z przerwanych naczyń krwionośnych; krew przenika z głębszych tkanek do powierzchownych warstw skóry; towarzyszy temu obrzęk, ból i podwyższona miejscowo temperatura

przeczos (excoriatio) – ubytek naskórka powstały w wyniku zadrapania,
z surowiczym wysiękiem i punkcikowatym krwawieniem

rana (vulnus) – przerwanie ciągłości skóry

rumień (erythema) – plama skóry koloru czerwonego powstała na skutek oparzenia, zatrucia tlenkiem węgla; może być wykwitem zapalnym

strup (crusta) – wynik zasychania płynu wysiękowego, krwi lub/i treści
ropnej

torbiel (cystis) – patologiczna jama otoczona mniej lub bardziej wyraźnie wykształconą ścianą, wyścielona nabłonkiem

zaskórnik (comedo) – drobny czop rogowo-łojowy w przewodzie wyprowadzającym gruczołu łojowego, którego powierzchnia (wskutek utleniania się keratyny) ma prawie czarne zabarwienie

zliszajcowacenie (impetiginisatio) – wtórne, zwykle paciorkowcowo-gronkowcowe nadkażenie zmian chorobowych skóry, przebiegających ze świądem